Spring naar inhoud

Autisme: een Geschenk uit de Hemel

In het reguliere circuit wordt autisme niet als iets gezien wat je kunt overwinnen. Nu zijn er een heleboel positieve eigenschappen die zijn gebleven, maar de negatieve aspecten heb ik overwonnen en daarmee kan ik zeggen dat ik autisme heb overwonnen. Ik schrijf dit artikel om bewustzijn te verspreiden over het feit dat ziektes en aandoeningen er niet voor niets zijn, en je ze als een leraar en bondgenoot kunt zien. Vanaf mijn diagnose heb ik mij in een paar jaar bevrijd van de zelfgecreëerde gevangenis waarin ik mij bevond genaamd autisme. Mijn grootste kameraden op deze uitdagende weg waren wilskracht en een open geest.

Autisme en helder voelen

Ik heb lange tijd geleefd zonder enig referentiekader. Ik was anders dan anderen, maar ik wist dit niet. Dit heeft mij veel leed bezorgd. Ik sprak als het ware een andere taal, maar wist dit niet en mijn omgeving ook niet. Daardoor had ik continue miscommunicaties zonder dat ik dit door had. Ik spreek met dezelfde woorden als anderen, maar bij mij hebben de woorden meestal een andere, diepere betekenis. Ik krijg namelijk de energie binnen die iemand uitzendt met zijn woorden, niet slechts de woorden. En wanneer de woorden die iemand uitspreekt niet kloppen met het gevoel dat ze erbij voelen, pik ik dat op. Een soort waarheidsradar. Ik dacht dat iedereen was zoals ik en dus een waarheidsradar had. Maar dat zorgde ervoor dat ik lange tijd helemaal niets van de wereld en van mezelf begreep, want bij 90% van de dingen die mensen zeiden stond mijn waarheidsradar roodgloeiend als in “niet waar”. Ik dacht, er moet wel iets mis zijn met mijn radar, want dit kan niet kloppen. En er vanuit gaande dat andere mensen ook een waarheidsradar hadden, konden ze onmogelijk zoveel liegen.

Totdat ik er op een dag achter kwam dat mijn waarheidsradar al die tijd gelijk had gehad. En dat dit een gave bleek te zijn waarmee ik de wereld kan helpen. Dat de wereld deze hulp hard nodig heeft, aangezien er zó veel onoprechtheid heerst. Vanaf dat moment kreeg ik weer het gevoel dat het leven een betekenis had en ik een waardevolle bijdrage kan zijn. Mijn roze bril waardoor ik de wereld bekeek, was weg. Ik zag ineens de enorme hoeveelheid pijn in de wereld. Wat ik altijd al had gevoeld, maar niet kon geloven omdat ik vertrouwde op de praatjes vanuit het hoofd van zovele mensen die min of meer zeiden dat het allemaal wel meevalt. Ik weet nu dat het ego dat zegt uit zelfbescherming, uit angst om te voelen. Omdat we onbewust weten hoe diep de beerput is van onze gezamenlijke en individuele pijn. We zijn doodsbang om die beerput te openen, bang dat we al die pijn niet aankunnen. Oftewel: de wereld is bang om te voelen.

Het geschenk

Hier is in snel tempo verandering aan het komen, en dit heeft alles te maken met de komst van steeds meer gevoelige mensen. Mensen die vaak vastlopen in de maatschappij en bij de psycholoog belanden met labels als autisme, adhd, depressie, angststoornis, etc en soms zelfs medicatie krijgen die juist die waardevolle gaven onderdrukken die de wereld zo hard nodig heeft. Lieve gevoelige mensen, word wakker! Wij zijn hier met een reden. We zijn hier niet om te passen binnen de systemen die ons voorkauwen wie we moeten zijn en hoe we moeten leven. We zijn hier om ons hart te volgen. Dankzij autisme kan ik niet anders dan mijn hart volgen, en dit is waarom ik het als een groot geschenk ervaar.

Door mij dit te realiseren ervaar ik inmiddels vrijwel geen negatieve symptomen meer van autisme. Ik heb het getransformeerd in een enorme kracht en passie die ik voel om de wereld te veranderen. In de communicatie met anderen ervaar ik nog weinig moeilijkheden, omdat ik mij steeds minder aan het oppervlakkige gepraat van anderen aanpas maar de ruimte neem om mijn ware gevoelens te uiten. Ik verander de manier van communiceren, van gesprekken vanuit het hoofd naar gesprekken vanuit het hart. De vriendschappen die ik ervaar overstijgen alles wat ik ooit voor mogelijk had gehouden. Er is respect, onvoorwaardelijke liefde, aandacht, begrip, geduld, intimiteit... Het is allemaal mogelijk!!!

Volgens het beeld wat men over het algemeen heeft van een autist, zou dit vrijwel onmogelijk zijn. Een autist volgens het boekje zit immers in z’n eigen wereldje en begrijpt andere mensen niet. In werkelijkheid zit iedereen in z’n eigen ego-wereldje en zijn autisten een spiegel waaraan de mensheid kan aflezen hoe het met hen gesteld is.

Echte communicatie

De laatste tijd merk ik dat ik een manier heb gevonden om contact te maken, echt contact. Het communicatieprobleem dat autisten hebben is er alleen maar omdat mensen niet oprecht tegen elkaar zijn, niet delen wat er werkelijk op hun hart ligt. Op het niveau van wérkelijk contact van hart tot hart, kunnen we elkaar als geen ander begrijpen. Ongeacht je label of afkomst. Het zijn de hersenen die anders werken bij autisten en dit dwingt hen contact te maken via het hart. En ja, wanneer we contact met ons hart maken gaan we veel pijn voelen. Maar laat het nu juist de pijn zijn die ons met elkaar verbindt. Want onze pijn bij elkaar uiten vraagt om een veilige ruimte van onvoorwaardelijke liefde, dat wil zeggen een luisterend oor die de emoties van de ander er helemaal laat zijn zonder te willen helpen of analyseren. En die veilige ruimte is er soms niet meteen omdat we nooit geleerd hebben om gevoelens de ruimte te geven, maar ik heb gemerkt dat je die ruimte ook kan opeisen. Door eerlijk aan te geven waar je behoefte aan hebt. Door al je gevoelens en verlangens op tafel te leggen; hoe de ander op je pijn reageert en wat dat met jou doet en hoe je liever zou willen dat de ander reageert.

Overprikkeling

Overprikkeling is sterk verminderd sinds ik mijn omgeving op mij heb aangepast. Ook hier zijn een hoop misverstanden over. Overprikkeling ontstaat alleen wanneer ik mij in onnatuurlijke situaties of omstandigheden bevind en mij hierdoor laat beïnvloeden. Overprikkeling is dan in werkelijkheid mijn lichaam die mij aangeeft dat het niet klopt wat ik aan het doen ben. De overprikkeling ontstaat alléén wanneer ik het contact met mijzelf/mijn gevoel kwijt raak en mij compleet laat beïnvloeden door mijn omgeving. Dit contact raak ik kwijt wanneer ik ga nadenken. Dit dwingt me om alles op gevoel te doen, wat ook onze natuurlijke staat van zijn is. En dat is vooral in situaties met veel mensen een hele lastige opgave, want vrijwel iedereen weet niet anders dan te leven vanuit het hoofd. Vanuit de rol die ze spelen, het masker dat ze ophebben. Wanneer je in contact blijft met je gevoel prik je moeiteloos door het masker heen. Bovendien bevind ik me, sinds ik mijn hart volg, steeds minder in onnatuurlijke situaties. Ik heb bijvoorbeeld ook chemische middelen zoals shampoo’s, parfums, schoonmaakmiddelen en ongezonde voeding uit mijn leven geschrapt, welke ook bijdroegen aan overprikkeling.

De fysieke oorzaak van Autisme

Dankzij het boek "Medical Medium - Anthony William" las ik eindelijk de waarheid over de fysieke oorzaak van autisme. Het is ontstaan door zware metalen, met name kwik en aluminium die van generatie tot generatie zijn doorgegeven en tussen de 2 hersenhelften zijn beland. Het boek legt uit hoe je kunt ontgiften van deze zware metalen en ik heb mijn voedingspatroon compleet omgegooid. Ik eet nu plantaardig, grotendeels rauw en zo veel mogelijk fruit.

Wat ik zo prachtig vond is hoe het boek uitlegt dat doordat autisten die zware metalen tussen hun hersenhelften hebben zitten, het lichaam andere manieren gaat vinden om hiervoor te compenseren. Zo worden bepaalde gebieden van de hersenen gebruikt die anderen niet of later in hun leven pas gebruiken, en ontwikkelen ze "bovennatuurlijke" (ik ervaar het meer als natuurlijke-) gaven. Met name het helder voelen is sterk ontwikkeld.

Tijdens een workshop genaamd "Het Verhogen van je Denksnelheid" werden onze hersenen op energetisch niveau vloeibaar gemaakt. Aangezien ons lichaam slechts een hologram is, kan die hologram veranderen wanneer de energetische blauwdruk verandert. Op deze manier zijn de zware metalen volledig uit mijn hersenen verdwenen. En ben ik ook op fysiek niveau verlost van autisme. Ik ben ervan overtuigd dat ik dit geschenk ontving als gevolg van de inspanningen die ik zelf al had gedaan om mijzelf te bevrijden van zelfopgelegde beperkingen.

Identificatie met het Ego

De meeste mensen weten niet eens dat ze een masker op hebben omdat ze denken dat ze het masker zíjn. En dit is waarom autisme als een stoornis wordt gezien. De werkelijke stoornis is de identificatie met ons ego. In het boek “De Kracht van het Nu – Eckhart Tolle” kun je hier meer over lezen. Autisme of geen autisme, als we vrede op aarde willen dienen we weer in contact te komen met ons gevoel. Dit proces is al aan de gang en vrede op aarde gaat er komen, dat is één ding wat voor mij zeker is.

Autisme zal zich langzaam oplossen en zo heb ik dit voor mijzelf ook gevoeld: hoe meer ik in verbinding kom met mezelf en dus ook met anderen, hoe meer “autisme” zich oplost. Ik ben er gewoon niet meer mee bezig, want eigenlijk lossen ál onze verschillen zich op wanneer we ons via het hart met elkaar verbinden. Diep van binnen zijn we allemaal 1 en ervaren we allemaal dezelfde emoties. Autisme, bedankt voor alles wat je me hebt gebracht. Het was een prachtige reis, ik heb mijn lessen uit je gehaald en nu voel ik me klaar voor het volgende hoofdstuk. Eén waarin ik me meer gelijk voel aan iedereen in plaats van afgescheiden!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *