Spring naar inhoud

Wat is Zelfliefde? Een voorbeeld uit mijn Hart

Ik begin te ontdekken hoeveel liefde er in mij zit. Juist in de duisternis. Wanneer ik mij slecht voel, helpt het mij om alles van me af te typen. In het begin typte ik alleen vanuit mijn pijn. Nu begin ik regelmatig ook te typen vanuit mijn kracht. Ik wil mijn binnenste delen als levende bewijs dat je uit je pijn je grootste kracht tevoorschijn kunt halen.

Ik heb vandaag een prachtig geschreven gesprek met mezelf gehad, waarna ik het gevoel had mezelf alles te hebben gegeven wat ik op dat moment nodig had. Ik voel dat ik dit moet delen, want dit is zo belangrijk. Het is zo belangrijk om een liefdevolle moeder voor jezelf te zijn. Om jezelf alles te geven wat je nodig hebt, en daardoor niet meer afhankelijk bent van spullen, prestaties, en waardering van buitenaf. Dit is waar het leven werkelijk om draait en waar we allemaal naar op zoek zijn: zelfliefde.

Het is belangrijk om naar je pijn te kijken alsof het een kind is. Op deze manier identificeer je jezelf er niet mee. Dat veroorzaakt namelijk de meeste pijn, de gedachte dat je dit kind bént. Dat geeft het gevoel dat er niks anders is dan pijn, het voelt hopeloos en uitzichtloos. Maar je bent veel meer dan alleen deze pijn. Deze pijn wordt het innerlijke kind genoemd. Het zijn alle delen van jezelf die nog in het verleden zijn blijven hangen, en zich dus letterlijk nog als een kind gedragen. Dit ontstaat door het onderdrukken van emoties.

Ik stond er versteld van wat voor een wijze moeder er tevoorschijn kwam uit mezelf. Hoe meer mensen dit leren, hoe beter de wereld wordt. De wereld wordt dan een plek waar iedereen zich veilig voelt om zich te uiten. Omdat het er allemaal mag zijn. Beide aspecten van dit dialoog zijn een deel van mezelf. Mijn kwetsbaarheid, en mijn kracht. Wanneer ik mijn kind (kwetsbaarheid) steeds vaker een ouderfiguur (kracht) geef, groeien de twee naar elkaar toe en worden ze één. Door de liefde die de twee verbindt. Dan ga ik me steeds completer voelen en word ik een onafhankelijk mens. Hierbij het dialoog tussen deze twee delen van mezelf:

Ik voel me verschrikkelijk. Ik doe helemaal niks. Niks lukt. Hoe moet ik ooit een fatsoenlijk leven opbouwen? Ik voel me hopeloos. Een mislukkeling. Ik krijg niks voor elkaar. Ik ben ZO teleurgesteld in mezelf. BOOS op mezelf. Waarom kan ik niks? Ik haat mezelf. Ik ben zo verdrietig. Ik wil leuke dingen doen. Ik weet niet hoe ik kan genieten. Ik wil iets bijdragen aan de wereld. Er moet iets spannends gebeuren. Iets uitdagends. Ik vind het ondragelijk in deze zinloosheid. Het voelt alsof ik in een wolk drijf van zinloosheid. Er is geen uitweg. Het voelt alsof dit voor altijd zo blijft.

Lief kind,

Wees gerust… Je bent precies waar je moet zijn. Je hebt alle tijd en je kan geen tijd verspillen. Want tijd bestaat niet. Je kunt jezelf NU onder ogen komen en dan komt alles goed. Omarm het nu. Je hoeft helemaal niets te doen. Ik voel dat je bang bent dat je van alles moet doen. Je moet helemaal niets, en je hebt alle recht om te worstelen. Maar je hoeft niet te worstelen, je kunt ook gewoon vrede vinden door alles te accepteren wat er in en buiten je om gaat. Daar hoef je niets voor te doen. Daarin kun je de rust vinden die je zoekt. Er is niks verpest. Je bent niet verloren. En je zit ook niet vast. Sterker nog, de periodes waarin je vast lijkt te zitten zijn van grote waarde. Ze helpen je om van jezelf te leren houden. Wanneer je deze kans aangrijpt zul je alles vinden waar je naar verlangt. En je hoeft er niets voor te doen. Wees niet bang, mijn lief.

---- veel verdriet komt los -----

Ik voel me als een kwetsbaar kind. Ik voel me continue zo onveilig. Wat je nu tegen me hebt gezegd maakt iets in me los, omdat ik er zo naar verlangde om dat te horen. Ik wil zo graag het gevoel hebben dat alles goed is. Dat ik niet meer hoef te strijden. Ik voel me er zo slecht over dat ik alles uitstel. Ik voel me dan een slecht mens. Alsof ik gefaald heb als mens. Ik kan het niet van mezelf accepteren dat ik zo leef. Ik walg ervan. Ik moet een beter mens zijn van mezelf. Dat lat ligt hoog.

Lief kind,

De clou is in dit soort tijden dat je jezelf volledig leert accepteren. Wanneer je dat leert, zijn deze omstandigheden niet meer nodig. Heb er vertrouwen in dat je jezelf het beste geeft als je jezelf aan het omarmen en liefhebben bent als een moeder. Dat is alles wat je nodig hebt. Zelfliefde. Dit is het belangrijkste op aarde. Belangrijker dan alle dingen die je volgens jezelf zou moeten doen. Je leeft niet voor niets als een kluizenaar. Dit is zo bedoeld. Hierdoor word je gedwongen jezelf lief te hebben. Dat je aan het worstelen bent, is juist een teken dat de omstandigheden perfect voor je zijn om te groeien. Je raakt in verzet. Dit geeft kans tot zelfliefde, door het verzet er helemaal te laten zijn. Door ernaar te luisteren. Door het liefde te geven. Als een moeder. Het verzet is het onschuldige kind. Dit geeft je een kans om de wijze, oneindig liefdevolle moeder te zijn. Zo ontdek je je grootsheid. Je kracht. Is dat niet prachtig?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *