Spring naar inhoud

IK WIL RUIMTE! En zo zal het zijn

Mijn leven lang had ik het gevoel dat ik door te bestaan alleen al allerlei geschreven en ongeschreven (sociale) regels overtreed. Dat gaf mij continue het gevoel dat ik alles verkeerd doe. Dat ik geen bestaansrecht heb en me zo klein mogelijk moet maken om anderen niet in de weg te zitten. Dus nam ik de rol aan van het kleine schattige meisje dat het iedereen naar het zin probeert te maken. Nu dit patroon me steeds helderder wordt, ben ik klaar om het te doorbreken.

Diep van binnen wil ik de ruimte krijgen om mezelf te zijn. Ik realiseer me dat ik degene ben die dat mezelf moet geven, het gaat niet vanzelf. Ik ben het zat om dat kleine schattige meisje te zijn. Ik wil me gelijkwaardig voelen aan iedereen. En dat gaat me lukken want ik voel hoe sterk mijn wil is.

Deze wond werd getriggerd door een situatie en ik ben er al een week mee aan het ploeteren. Maar ik merk hoeveel ik ben gegroeid want ik zag door er voor te gaan zitten in meditatie al snel de les die ik uit de situatie kon halen. Dat haalde de lading ervan af, want ik weet dat het er is om mij ergens op te wijzen. Maar het was zo'n pijnlijk stuk voor mij dat het daarmee nog niet meteen klaar was, er zaten nog meer aspecten aan die mijn aandacht vroegen.

Wanneer ik volgens mezelf of anderen "iets verkeerd heb gedaan", zijn er een aantal dingen belangrijk. Ten eerste dat ik mezelf vergeef voor wat ik heb gedaan, of het nou in mijn of andermans ogen een "grote fout" is of niet. Ik ben een mens en ik mag fouten maken. Dat is dus mezelf de ruimte geven! Wanneer ik mezelf heb vergeven, is het belangrijk de volledige verantwoordelijkheid te nemen voor mijn beslissingen. Dat geeft ook veel rust, want het zorgt ervoor dat ik me niet verzet tegen de consequenties ervan. Verzet veroorzaakt de meeste pijn. Maar wanneer ik mezelf heb vergeven, voelt verantwoordelijkheid nemen lang zo zwaar niet meer.

In mij borrelt het verlangen om op mijn eigen manier te gaan leven en mij niet meer te laten beperken of tegenhouden. Ik weet dat als ik voluit ga leven en de ruimte inneem, er mensen zijn die hier tegenin zullen gaan. Wanneer je immers voor jezelf gaat staan, sta je soms mensen in de weg. Dat is waar ik ook zo bang voor was. Maar nu ik een steeds veiligere thuisbasis in mezelf vind omdat ik zelfliefde aan het ontwikkelen ben, wordt die drempel steeds kleiner.

IK BEN ER. NIEMAND KAN OM MIJ HEEN. IK STA ALS EEN HUIS. IK BEN GROOT. IK DOE WAT IK WIL. IK BEN WIE IK BEN. IK BEN WAARDEVOL. IK BEN MENS. IK BEN GELIJKWAARDIG.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *